İstanbul ağlıyor!

İstanbul ağlıyor!

8 sene önce buraya geldiğimde bin türlü hayal ve güzelliklerle karşılaşacağımı düşünüyordum. Çarpık yapılaşma, artıyordu. Arttıkça artıyor ve artmadan duramıyordu.-Dursana olum! dedim yok yine durmadı.
Fırsatlar şehri olarak bildiğimiz İstanbul kendini yok etmeye başlamıştı bile, sadece ağlayanı yoktu sanırım.. Artık nefes almayı dert etmek yerine ay sonu nasıl gelecek bu para bana nasıl yetecek, akpilimde kaç para var gibi çaresizlik cümleleri kuruyorduk. Yani sizin anlayacağınız istanbul bize türkü söyletmeye başlamıştı bile.
Tabi bir süre bunun farkında bile olmadan yaşamaya devam ettim, nasıl fark edebilirsiniz ki zaten! İstanbula okumaya gelecek dostlarım varsa şimdiden evinizin çevresinde koşmaya başlayın, bu turlarınızı atarken de bir daha düşünün derim. Hedefinizde artist olmak varsa işte o zaman el fatiha arkadaşlar. Ona ben bile çare bulamam artık yalnızsınız..

Bir Cevap Yazın